گفتم تو شیرین منی.... گفتی تو فرهادی مگر؟

گفتم خرابت میشوم.... گفتی تو آ با دی مگر؟

گفتم ندادی دل به من... گفتی تو جان دادی مگر؟

گفتم ز کویت می روم.. گفتی تو آ زادی مگر ؟

گفتم فراموشم مکن..... گفتی تو در یادی مگر ؟

گفتم خاموشم سالها..... گفتی تو فریادی مگر ؟

گفتم که بر بادم مده.... گفتی تو نبر بادی مگر ؟

                     این هم به مناسبت روز عشاق واسه همه ی عاشقای خوشکل

مي نويسم از امروز يادگار ديروز غصه هاي فردا اندک فاصله ي پس فردا سرنوشت جاري مي نويسم که روزها رفتند و من ديگر نمي دانم کدامينم!!! آن من سرسخت مغرور ديروزم ؟! يا من مغلوب امروزم ؟!

بر خاک بخواب نازنین تختی نیست

آواره شدن حکایت سختی نیست

از پاکی اشکهای خود فهمیدم

لبخند همیشه راز خوشبختی نیست

       روز مرگ خویش را چشم انتظارم   

                              راه دوری مانده تا وقت رسیدن

                                                  من که حتی نای جان کندن ندارم

                         خوب می دانی برایت بد نبودم    

                          باز هم با این همه من شرمسارم         

                        خسته ای از من خداحافظ برایت

                            دفترم را یا دگاری می گذارم

                          بعدها آهسته می خوانی به گریه

                          آخرین شعر مرا روی مزارم

                          روزگاری هر چه گفتم از تو گفتم

                       چند روزی می شود حرفی ندارم

                           واژه ها با من سر یاری ندارند

                          شعر هم دیگر نمی آید به کارم

عزيزم تولدت مبارك

 با آرزوي داشتن بهترينها و رسيدن به آرزوهاي قشنگ ات
خيلي دلم برات تنگ شده
خيلي دوستت دارم
روز ميلادت مبارک براي روز ميلاد تن خود
من آشفته رو تنها نذاري
منو اون سوي جشن دل جا نذاري
چه احساس قشنگيه .. وقتي وجود عزيزي رو كنارت حس كني

دستاشو تو دستت بگيري
 با هاش قدم بزني
صداش رو بشنوي
بودن اش رو در كنارت لمس كني
چه احساس نازنين و شيرينيه ..... روبه رو با كسي كه دوسش داري بشيني
چشاش رو نگاه كني
تا عمق وجودت از يه گرماي عجيب آب بشه
قلبت پر تپش بشه ... انگار داره از سينه كنده مي شه
چه احساس عجيبيه
وقتي بخاي با انگشتات صورتشو حس كني
ا موهاش بازي كني
از لباش
خداي من .. باور كردني نيست
اوني كه مي خواي .. دوسش داري .... عاشقش اي
كنارت باشه ... باهات باشه .. هم راهت ... هم پات باشه

باور كردني نيست
نه .. باورم نمي شه تو كنارمي .. وجودتو حس مي كنم .. ولي باورم نمي شه
هيچ وقت ديشب رو فراموش نمي کنم
خدايا اين حسو ازم نگير
خدايا

اشکی برای تو ریختم

اشکی برای عشق

اشکی برای کودکیم آن دستهای کوچک زیبا

اشکی برای بزرگترین ماهی دریا

اشکی برای پنجره ای که رو به تو بود و شکست

اشکی برای بوسه ها که ناگاه به گریه نشست

اشکی برای دلتنگیهای عاشق امروز

اشکی برای دلشکسته فردا

اشکی برای تو

اشکی برای ما

اشکی برای عشق ریختم

تو رو به قیمت جون به همین یه لقمه نون

تو رو به ماه آسمون به عاشقای بی نشون

تو رو به حرمت چشات به همه مقدسات

تو رو به خود خدا به حق حق شبونه هات

قسمت میدم.....

قسمت میدم از عشقم نگذری قسمت میدم که از اینجا نری

قسمت میدم.....

تو رو به خود خدا به تموم این شبها

تو رو جون رازقی به نماز عاشقی

قسمت میدم.....

من و ببخش که عاشقتم

  دوباره این دل دیونه واست دل تنگه

وقته از تو خوندنه ستاره ی ترانه هام

                              اسمه تو برای من قشنگ ترین اهنگه

بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم

                             با تو اما میرسم به قله ی اوازم

اگه تا اخره این ترانه با من باشی

                            واسه تو سقفی از اهنگ و صدا میسازم

با یه چشمکه دوباره منو زنده کن ستاره

                            نزار از نفس بی افتم تویی تنها راه چاره

ای ستاره ای ستاره بی تو شب نوری نداره

                             این ترانه تا همیشه تورو یاده من میاره

تویی که عشقمو از نگاه من می خونی

                             تویی ک تو تپش ترانه هام پنهونی

تویی که هم نفسه همیشه ی اوازی

                             تویی که اخره قصه ی منو می دونی

اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه

                              اگه خونم بی چراغه چشمه تو تاریکه

می دونم اخره قصه میرسی به دادمن

                               لحظه ی یکی شدن تو اینه ها نزدیکه

رفتي و نديدي که چه محشر کردم

با اشک تمام کوچه را تر کردم

وقتي که شکست بغض تنهايي من

وابستگي ام را به تو باور کردم